Çölde su Serap, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni

Yoklugunda ne atesleri hasretimle yaktim da
Bir seni yakamadim, beni yaktigin gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun…
Bitmez tükenmez engeller koydun
Simdi nerdesin diye sakin sorma
Sen çagirdinda da ben gelmedim mi?

Sen varken darilmazdim darilmazdim çiçeksiz baharlara,
Yagmurlu havalara…Bu kasvetli aksamlara
Sen varken
Bakip içlenmezdim tren istasyonlarina
Otobüs duraklarina…
Sen varken ayrilanlara aglamazdim…
Yikilmazdim biten sevdalarin Ardindan

Gidenlere küsmezdim
Kalanlara acimazdim…
Sen varken böyle üsümezdim titremezdim
Masumdum, çocuklar gibi
Böyle delirmezdim küfretmezdim…
Hele ölmeyi hiç düsünmezdim.
Simdi soruyorum sana
Adi sevdaysa bu cehennemin
Sen yaktin da ben yanmadim mi?

Biliyorsun
Bütün acilarina ‘yesil ISIK’ yaktim olmadi
Bütün korkularina’arka çiktim olmadi
Daglara merdiven dayadim olmadi
Haziranda kar oldum yagdim avuçlarina olmadi
Sevdim olmadi yandim olmadi taptim olmadi
Benden artik PES
Bu askin biletini istedigin gibi kes
Nasilsa gidiyorsun

Biliyorum git…
Ama ardinda
Aglayan bir çift göz
Paramparça bir yürek
Ve yikilmis bir DAG görmek istemiyorsan
Çek silahini Daya Sirtima
Titrersem namerdim…

Sen vurdun da ben ölmedim mi?

Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni

YaGMuRYuReKLiM

Bir yasaktan ibaretsin kaç Zamandır

Bir yasaktan ibaretsin kac zamandir cigneyemedigim ve adina suc demisim seni düsünmenin

islemisim sehrin en derinlerine bir ciglik gibi…

Bir yasak özlemine

bir yasak hayaline

bir yasak da düslerime düsen gözlerine…

Iste böyle sarmas dolas yasaklarla ulasabilmek isterken sensizlige,
mizmiz bir oyunbozan olan yanim kabarir arasira duygusal zaaflarimdan yararlanirsin.

Sen de bilirsin özlemlerin yasaklari delik desik ettigini bilirsin,
o oyunbozan yanimin en ayyuka ciktigi zamanlari ve uygulayabildigim en kati yasagin yasaklara koydugum yasaklar oldugunu.

Aksamlari tok karnina aldigim iki tablet “sen” yerine yeni bir aski antibiyotik niyetine yutmak gelirken icimden,
yasaklarimi animsiyorum birden öyle ya en öncelikli yasagimi sevdalara koymustum ben.

Bir yasaktan ibaretsin kac zamandir delemedigim ve adina suc demisim en kuytu köselerde hayalinle sevismelerin.
Sen bütünüyle yasaksin bana da benim yasaklarim senin sinirini asanlara.
Bir yasak sen kokan nefesime

bir yasak seni anan dudaklarima

bir yasak da tüm tonlarinda yansidigin gözlerime.

Yasak Seni Sevmek

yasak düsünmek

yasak ismini anmak ve düslerime düsmemen icin uykuya dalmak.

Bu sehirde tek basina yürümek sensizlige

kaldirimlarina yasak denizine yasak…

Kararliyim hic olmadigi kadar

ya sen yasaksin bu sehir ile bana

ya bu sehir ile bu can bana yasak!

Ey Aşk! Şiir Köşesi

Ey Ask!
Ruhumun gergefinde isledim seni
Ve inan ölümüne özledim seni
Sensiz ne kadar anlamsiz her sey
Senmissin her seye mana veren sey…

Ey Ask!
Ben mi bilemedim seni sevmeyi?
Yoksa sen mi sevmedin bu deli yüregi?
Içimdeki girdaba istemeden mi düstün?
Belki de gerçek degil, sen sadece bir düstün…

Ey Ask!
Manaya bürünmüstü hayat seninle
Hasretinle inleyen kalbimi dinle
Alnima dayanmis namludur gerçek
Ya gel hayat ver, ya tetigi sen çek

Ey Ask!
Bir uçurum kenari geldigim nokta
Ve kendimi buldum bir sürü yokta
Gördüm ki buldugum ben sadece senmis
Varligin benligime gizliden sinmis

Ey Ask!
Ayrilik sözleri sussun dilinde
Eger hâlâ yerim varsa gönlünde
Yerim yoksa geçerim candan bedenden
Mümkünse gel gotür kendini benden

Ey Ask!
Yitip gitmek var miydi verdigin sözde
Öldürdün, yaktin beni alevde, közde
Yetmez mi bana bu yaptigin zûlüm
Ya sen gel ya da yetis ey güzel ölüm…

Hiç Kalbin ağrıdımı sebebsizce..

Hic kalbin agridimi sebebsizce,
Hic icin titredimi sicak yaz geceleri,
Dolunaya baktiginda hissettinmi hic
Yapayanliz derin bir karanlikta oldugunu,
Ve aci bir sekilde farkina vardinmi,
Kalabalik icinde sessizce dolastigini…
Dusundugun seyi bilmeden uzaklara takilir gozlerin
Ellerin bilmedigin elleri tutar sanki
Tuttugun el sana huzur verir de Sen o huzurla bir turlu rahatlayamazsin…
Bogazinda kelimeler dugumlenir, yutkunursun
Bakislarin bugulanir,gozlerini kisarsin
Tek damla dusmesin diye cabalarsin
Bilirsin ilk duzen damla abercisidir saganaklarin
Bilirsin saganaklarin ardindan korelir,duygularin
Bilirsin ki icindeki yanginlar buyur saganaklarda..
Sen bilirsin ama kalbin bilmez bunlari
Yasadikca yasar Sevdalar Kalbinde
Buyudukce buyur kalbin,her sevdayi saklar icinde
Gun gelir sigmaz olur kalbin gogsune
Tasiyamaz olur bedenini,artik yorulur
Duygularin agir gelir,ezilirsin..
Bir gun aciklanmamis duygularinla kosende
Teslim olursun olume
Sessizce…

Düsme Düsenin Dostu Olmaz

Ayrilik Acisi Cekenlere Güzel Bir Düetli Siir.

Düsme / Düsersen bagimsizligini ilan eder dostlarin / Görüs günlerin yasaklanir / Gelenin gidenin olmaz / Bayram eder düsmanlarin düsme / Düsünce bütün düsüncelerin degisir hayata dair / Dostluk arkadaslik ask yeniden sekillenir beyninde düsme / Hayatin ve dostlarin vefasizligini görünce yaralanir duygularin en derinden düsme / Düstün mü ilk önce güvendiklerin vurur sirtindan / Kimse bakmaz yüzüne ise yaramaz adam olursun / Bir bir uzaklasir dostlarin senden / Tutacak dal bulamaz yorulursun düsme / Düstün mü isyan edersin yasadigin hayata / Gözyaslarini dökersin her gece yastiga / Yilanin ne kadar masum kurdun suçsuz çakalin çakal olmadigini anlarsin iki yüzlü insanlari görünce düsme
Düsme / Düsünce sahili olmayan bir deniz olur koca dünya / Siginacak bir liman bulamaz kaybolursun / Iki yüzlü düzenbazlar hüküm sürerken sen kederinden kahrolursun düsme / Düstün mü bas ucunda bir tek anan olur gerisi yalan olur / Imdat demeye engel olur gururun düsme / Kalibi bes para etmez adamin söyledigi sözden yaralanir olursun düsme / Düsersen maziye dalar giden gözlerin / Yazilmamis hikayeni okursun / Dügümlenir bogazinda kelimeler kaderinden kahrolursun düsme / Haddini de hesabini da bileceksin bugünlerde / Yoksa farkin kalmaz bu yolda gidip gelenlerle…IBRAHIM DIZLEK

Ruhum da bölünmeler var şu anda
Ne sen beni anladın ne de ben seni.
Belki suçluda yoktu kavgamızda.
Ne sen beni anladın ne de ben seni.

Gözlerime dolmuşken bir bir damlalar.
Hüzün denen ocakta cigerim yanar.
Seni sevdimya ahh yâr.!
Ne sen beni anladın ne de ben seni.

Bütün dualarım senin içinken
Seni kaybetmenin eşiğine geldim ben.
Acı cümleler dilime dolmuşken.
Ne ben söyledim sana ne de sen.

Nasılda hüzünle yıkandım bir anda.
Doğum günümde,bayramımda.
Kendimi kaybettim iki kelamda
Ne sen beni anladın ne de ben seni.

Bugun tam 40 ay bitmişti
Acı çile ama gül de bitmişti
Kalbimde güller senin içindi
Tarifsiz dertlere girdim bir anda.

Kokun buram buram üzerimde yine
Hâla seviyorum sen nedersen de
Bende ağlıyorum inan,sen bilmesende.
Artık gecelerde sarmaz bir nebze.

Garip bir kuş gibi bırakma beni.
Kafeste kalamam aç penceremi.
Seni koklamadan gidersen geri.
Hasrete dayanamam ölürüm inan.

Gül kokulu sevdiğim,ben hep sendeyim.
Kavgada,sevgide ben hep böyleyim.
Seni üzdüysem eğer söyleyim.
Sensiz yaşamaya dayanamam ben.

Ağladık yine yıkandı yürekler.
O yürekler koca bir aşkı besler.
Yürekte kât kât olsada hisler
Ne ben sensiz yaparım ne de sen bensiz.

Nigarım benim canım sevdigim
Gözlerindeki yaşları gelip sileyim.
Dayanamam birtanem sensiz neyleyim .
Ne ben sensiz yaparım ne de ruhum benim.

Seni istiyorum Yar

Seni istiyorum Yar.
Ben Gözlerine Vuruldum..

Dinle Vurdumduymaz Sevgilim Dinle.

Hiçbir duygumu ertelemedim ben. Yaşayacağım hiçbir şeyi sonraya bırakmadım. Sonra diye bir şeyin olmadığını biliyorum çünkü. Hep yarına dair hayaller kurmak, gelmesi mümkün olmayacak zamanları beklemek benim işim değil.

Aşk zamana meydan okur; ama, sen karşı koyamazsın ona. Orada durup öylece bekleyemezsin geleceği. Bir adım atmalısın, bir el uzatmalısın aşka doğru.

Aşkın anahtarı cesaret değil mi yar? Cesur olmak gerekmez mi bir sevdayı yaşamak, büyütmek için?

Kaç gece geçti hesaplasana…Kaç gece bir sonraki günü düşünerek geçti. Neler yapabilirdik, neler yaşayabilirdik düşünsene…

Her sabahı birlikte karşılamak vardı seninle. Sevişmekten yorgun düşmüş bedenini öpücüklerle yeni güne hazırlayabilirdim. Gözünü açar açmaz ilk gördüğün şey ben olurdum ve sen benim yüzümde mutluluğu görürdün.

Bu kentin sokaklarında el ele dolaşabilirdik. Girmediğimiz sokak kalmazdı. Bakışlara aldırmadan sokağın ortasında sarılıp öpebilirdim seni.

Bir şarkıyı sözlerini bilmesek bile bağıra çağıra söyleyebilirdik. Sonra bir filme gider, bir kitap okur, bir martının bir lokma simit kapabilmek için vapurların peşinden bıkmadan uçuşunu izleyebilirdik.

Paylaştığımız her anı, beynimize bir daha çıkmamak üzere kazınırdı. Özlerdik birbirimizi delicesine. Bir saati yalnız geçirsek, bir sonraki saati iki saatlik yaşardık, arayı kapayalım diye.

Peki biz ne yaptık? Aşkı bir bekleyişin sırtına yükleyip ona sadece uzaktan bakmakla yetindik. Her an aşkı yaşamak varken, her gün birbirimizi yeniden keşfetmek varken, bu yolda birer kâşif olmak varken sürgünleri yaşamaya mahkûm ettik birbirimizi.

Bu sürgünlüğe son vermenin zamanı geldi artık. Sana huzur vaat etmiyorum. Aşkta huzur arayan yanılır. Ben tutkunun, en koyu sevdanın sözcüsüyüm. Onlar adına konuşuyorum. Yarını olmayan zamanlarda erimek adına konuşuyorum.

Gözlerinin içine bakıp “Seni Seviyorum” demek istiyorum. Aşkın akışına kapılıp hiçbir kaygı duymadan gidebildiğim yere kadar gitmek istiyorum. Kokunu içime çekmek, teninin sıcaklığı ile irkilmek istiyorum. Yaşama senin adınla anlam katmak, mutluluğu bulmak ve bir daha kaybetmemek istiyorum.

Seni istiyorum ey yar, canıma bir can daha katmak için, daha mavi bir deniz, daha mavi bir gökyüzü, daha mavi bir sevda için.

Seni istiyorum, yarın, öbür gün, öbür hafta, öbür ay, öbür yıl değil….Şimdi!!!

Sonraki yazılar »