Ey Aşk! Şiir Köşesi

Ey Ask!
Ruhumun gergefinde isledim seni
Ve inan ölümüne özledim seni
Sensiz ne kadar anlamsiz her sey
Senmissin her seye mana veren sey…

Ey Ask!
Ben mi bilemedim seni sevmeyi?
Yoksa sen mi sevmedin bu deli yüregi?
Içimdeki girdaba istemeden mi düstün?
Belki de gerçek degil, sen sadece bir düstün…

Ey Ask!
Manaya bürünmüstü hayat seninle
Hasretinle inleyen kalbimi dinle
Alnima dayanmis namludur gerçek
Ya gel hayat ver, ya tetigi sen çek

Ey Ask!
Bir uçurum kenari geldigim nokta
Ve kendimi buldum bir sürü yokta
Gördüm ki buldugum ben sadece senmis
Varligin benligime gizliden sinmis

Ey Ask!
Ayrilik sözleri sussun dilinde
Eger hâlâ yerim varsa gönlünde
Yerim yoksa geçerim candan bedenden
Mümkünse gel gotür kendini benden

Ey Ask!
Yitip gitmek var miydi verdigin sözde
Öldürdün, yaktin beni alevde, közde
Yetmez mi bana bu yaptigin zûlüm
Ya sen gel ya da yetis ey güzel ölüm…

Eger

                    Eger..

Delice bir istek bu biliyorum.
Hani günes olsam,
Önce senin pencerenden gülümserdim kimsesiz çocuklara.
Bir gece daha üsümeyi unuturlardi.
Böylece düslerine girmezdim aglayarak.

Ya ellerin?
Kilcallarinda dolasmak ihtimalim olsaydi,
Yüzüme dokundururdum çaresizligini.
Bir buket yapardim kurdelesi saridan,
Içine birkaç kasimpati koyardim hüzünlerine dair.

Gözlerine gelince,
Ah gözlerin, masumiyetim kadar kutsal.
Kirpiklerinin gölgesine tutunur,
Insana “insanca” bakardim.
Ütopya dedikleri sey ansizin sokulurdu yüregime,
Böylece mavi yagmurlari kesfetmis olurdum.

Delice bir istek bu biliyorum.
Hani aksam olsam,
Hem de harbiden günbatimi olsaydi adim,
Sahiline dingin ve usulca inerdim.
Balikçilar ne zamandir bekler durur isyanlarini,
Gelisine ya da özlemlerine birlikte kadeh kaldirirdik.

Saçlarin mi?
Rengine dönüsmek diye bir sey olsaydi,
Kahve tadinda akmak isterdim yanagina.
Rüzgârlara meydan okur, isitirdim avuçlarimda.
Güneyden bir siirle tarardim,
Kirilganligini gölgeme katip yola çikardim.

Delice bir istek bu biliyorum.
Gece kadar ihtisamli olabilseydim eger,
Bir sigaraya hapsetmezdim seni.
Sila kokusunu getirirdim cigerlerine.
Kaldirimlarina kar yagdirirdim, buzdan çocuklugunun anisina.
Böylece dudaklarin çatlamazdi Haziran ortasinda.

Dokunabilseydim zamana,
Hatira defterindeki sayfa olurdum gençlikten kalma.
Ve bana yer ayirdigin için tesekkürlerimi yazardim,
Mavice imzasiyla.
Ya da o kir kahvesinin yanindaki bankta,
Dökülen sonbahari seninle sayardim…

Yüregimizi astik Gecelere Ask Siirleri

Yüregimizi astik Gecelere

Unuttum unutuldun
Hangi gecelerde gezinirdin
Gün dogar miydi üstüne
Açar miydin özgürce dallarda
Aramiyorum seni uçsuz bucaksiz seherlerde
Tasimiyorum vebalini
Unuttum sancili gözbebeklerini
Unuttum tutsak gülüslerini
Hüzünlü bakislarini unuttum
Unutuldun desem de sakin inanma

Sen hâlâ çikar yolum hâlâ isigimsin
Sorumsuz günlerde
Çoban misali yoklugunu güderim
Ürperen mavice umutlarda yine seninleyim
Sen ve yeni gün
Sanki yeni bir siir gibi hazirlaniyor
Asirlik hikâyen kirpikle göz arasina
Yine beni tutsak ediyor
Varla yok arasi yorum yapmak
Öylesine zoruma gidiyor öylesine

Geçmis günlerin sancisini unuttum
Kara mevsimler silindi
Bir güvercin tutsakligi degil yasantimiz
Gözyaslarimdan urgan yapip
Yüregimi asmiyorum gecelere
Karanlik koridorlarda kaybolmuyorum
Günün saatleri aci adina kahir ögütmüyor
Ayin çigliklariyla irkilmiyor sessizlikler
Utanmiyor mehtap ölü kelebeklerden
Desem de sakin inanma

Yine sorumsuzluklar yine sancili günler
Yine endiseli zaman yine kuskulu saatler
Umutsuz duygularla yansir karanliga düsler
Yasam duvar ilanlarinda asili
Meydanlarda acilar pazarlaniyor
Sevinçlerimiz çaliniyor habersiz
Yarinlar umudu degil aldanisi sunuyor
Yine çiçeksiz mevsimlere kaldik
Yine süphelerin tutukladigi
Ayna yansimalari
Karanliga kurulu düsler
Bagislama reddediliyor merhametler terk ediliyor
Her yeni dogan gün suç ertesi
Giren her gece vicdan muharebesi
Sanki bu dünyada kalmadi
Hiç kimsenin yasam hevesi
Gittin gideli degismedi ki
Yasadigimiz yine kahir ülkesi

BiR CiGLiK KOPUYOR

BIR ÇIGLIK KOPUYOR

Bir çiglik kopuyor yüregimden beni benden alip götüren
Bir isyan bin eylem ve birde gönül yarasi gezinir daglarda tüm benligim
Çocuksu özlemler sarar tenimi.
Eger necisin diye soracak olursan bana dünyaliyim insanim canim cananim hakkin kuluyum
Bu da yetmez dersen dostun yoluyum, direnis çizgisinde özgürlük kusu sevda pinarinda
Ask sarabiyim askla dogdum askla yürekte hasret bedende ruhum ruh.

Yaza, yaza kalem kâgit tükenmez
Sonsuz sevdalarin mecnunu benim
Özgürlüge giden tenim sakinmaz
Sensiz sevdalarin mecnunu benim

Bir çiglik kopuyor yarali yürek
Dünyaliyim iste söze ne gerek
Mezarim basinda bir kazma kürek
Dünsüz sevdalarin mecnunu benim

Deryalara karisir cosar çaglarim yetmedi mi dersen yürek daglarim mutluyum sanma içten aglarim düserim yollara cana varmaya dostun gül cemalini görmeye
Ellerim islak yüregim dolu kan revan içinde atisi baska yarali yüregim
Dilime düsmüs sessiz çigliklar ya birde dostun aci sözü yok mu iste bu bagrimi deler de geçer
Vurunca yikar beni ta içerden
Ey acimasiz issiz karanlik sokaklar çaldiniz beni benden kim vurdu ya saldiniz hayallerimi

Yarali yüregim içerde bir hos
Kadehim dolmadan bedenim sarhos
Gezerim dolasirim ellerim bombos
Cansiz sevdalarin mecnunu benim

Kentime bombalar ölümler düstü
Çigliklar içimi kalbimi desti,
Isyanim gözümden dökülen yasti
Ansiz sevdalarin mecnunu benim

Özür dilerim

Özür dilerim

Bilseydim zaten hâyal kurmazdim
Özür dilerim umutlandigim için..
Bilseydim seni arayipda sormazdim
Özür dilerim..sana yandigim için..

Yok olan yürekten ask bekledimse
Kaybolan gönüle umut ekledimse
Sen kovdugunda ben gitmedimse
Özür dilerim..seni istedigim için..

Zaten hep dertli aci dolu kaderim
Beklemek üzülmek benim kederim
Elbet bir gün bende pes ederim
Özür dilerim..seni özledigim için..

Aradigini gönlümde bulamadinsa
Sönen atesini eger yakamadimsa
Yada sen sevdamda küsur buldunsa
Özür dilerim..seni üzdügüm için..

Demekki inancimiz yetmedi aska
Ben baskayim sana yaklasan baska
Seni ölümüne sevmeseydim keske
Özür dilerim seni böyle sevdigim için..